Veel werk, maar ook leuke dingen!!

zooplankton

 Hier eindelijk een nieuwe blog vanuit NY Alesund. De laatste is alweer een paar weken terug en ondertussen is er best wat gebeurd. Het experiment loopt nog steeds, al nadert het einde nu snel. Woensdag is onze laatste monsterdag en daarna wordt het tijd om in te pakken en op te ruimen! Twee weken geleden hebben we voedingsstoffen aan de mesocosms toegevoegd. Hiermee hebben we de groei van algen gestimuleerd, wat dan weer voor toename van andere organismen kan zorgen. Naast de gewone monsters, neem ik wekelijks ook monsters van het zooplankton, de dieren van het plankton voedselweb. Dit doe je met een speciaal net. Op de foto zie je de meest voorkomende groepen hier in het water: de grote is een roeipootkreeft en de kleinere diertjes zijn cirripedia larven, een groep waar ook de zeepokken tot behoren. 

En zeker niet onbelangrijk, we doen ook leuke dingen naast het werk ;)! Zo zijn we op een avond naar de grote gletsjer gevaren, degene waar ons ijsgevaar vanaf komt. Je hoort hem rommelen en hij is enorm, indrukwekkend en prachtig! 

gletsjer

 Ook hebben we hier midzomernacht feest gevierd. Het thema was “upside down”, dus wij waren als pinguins verkleed. Er was een barbecue op het strand, een nachtduik, een vreugdevuur, drank en muziek! Het blijft apart om ‘s nachts in de zon te staan dansen :). 

midzomernachtfeest

Verder zijn we nog een avond gaan kayaken op zee naar een hut, waar we de nacht hebben doorgebracht. De wildernis en daarbij horende stilte is echt indrukwekkend. De poolvos familie heeft ondertussen puppies, die zijn erg schattig, zie foto.  Hierdoor is ons huis een touristische attractie geworden.  Er is nu een lijntje voor ons huis gespannen om de grote groepen toeristen tegen te houden en ze zo wat rust te gunnen! 

poolvos puppies

Natuurlijk kunnen we na het werk ook nog wel eens een biertje drinken en wat ontspannen, bijvoorbeeld op onze eigen “palm beach hut”.

Het lijkt nu alsof het hier altijd mooi weer is, maar dat is het jammer genoeg meestal niet!
Tot de volgende blog of tot thuis!
Groetjes Anna

het experiment loopt!!

Het is alweer een tijdje geleden sinds de laatste blog en dat komt omdat het experiment goed loopt en we daar dus zo druk mee zijn :). Vorige week zondag (6 juni) is er begonnen met het toevoegen van CO2 aan de mesocosms. Dit gebeurt door zeewater te doorborrelen met puur CO2 en vervolgens dit CO2 verzadigde water in de mesocosms te voegen. Voor mesocosms met hoge CO2 concentraties, bijvoorbeeld die voorspeld voor het einde van de eeuw, werd CO2 over meerdere dagen toegevoegd totdat de gewenste levels bereikt waren. Vanaf zondag zijn we ook  dagelijks monsters aan het halen uit de mesocosms. ‘s Ochtends gaan we in teams naar de mesocosms waar we dan water uit de mesocosms halen met mooie diepte-geintegreerde bemonsteringapparatuur (zie foto), hiermee monsteren we automatisch over een diepte van 0-12 meter! Voor de lunch zijn we weer terug en na de lunch gaan we het gemonsterde water verwerken voor onze analyses. Sommigen kunnen hier direct meten (zoals de CO2 levels), terwijl anderen zoals ik, het water in potjes stoppen en op filters verzamelen om het vervolgens thuis te analyseren.  De veiligheid tijdens het monsteren is erg belangrijk, er moeten altijd geweren, radio’s en luchtpistolen meegenomen worden en er is altijd een “wachtman” met logboek op land, die bijhoudt waar de mensen zijn. Het heeft wel wat van een actiefilm om zo over de radio te communiceren en daarom vind het ik het best leuk om “wachtvrouw” te zijn, wat ik vaak ‘s avonds ben. Het gevaar voor ijsberen is trouwens ook de reden dat geen van de huizen hier op slot is, zo kun je altijd naar binnen vluchten. Het monsteren van de mesocosms is best leuk met mooi weer (zoals op de foto), maar een stuk minder met golven en het is ook best pittig. Gelukkig zijn we met genoeg mensen, zodat niet iedereen iedere dag hoeft. De minst populaire shift is de zondagochtend shift, want op zaterdagavond is de bar hier open!

Verder hebben we ook de 24 uurs ijswacht, waarbij we in shifts op ijsbergen moeten letten en er mensen met een radio naast hun bed slapen, voor het geval er ijsbergen te dicht bij de mesocosms komen. De ijsbergen zijn het grootste gevaar voor het verliezen van mesocosms en met boten kunnen we ze proberen weg te duwen. Tot nu toe is dat pas een keer nodig geweest, maar misschien komt er meer als de gletsjers straks gaan smelten.

Met alle werk zijn we pas ‘s avonds laat klaar, dus erg veel tijd voor andere dingen blijft er niet over. Maar ik probeer wel de Nederlandse wedstrijden van het WK te volgen :). Het wordt hier ondertussen steeds groener en er komen steeds meer vogels om hier te broeden. De vossen die onder het Nederlands station zijn ook actief en soms lijkt het net een waakhond, zoals hij hier op de foto voor het huis zit.

Vandaag hebben we onze eerste dag vrij gekregen, een goede reden om er op uit te trekken. Ik en een aantal anderen zijn naar de overkant gegaan, naar een verlaten mijndorpje. Hier werd ooit marmer gehouwen, maar dit marmer barste zodra het bij normale temperaturen kwam, dus dat was het einde van de marmeractiviteiten.  De omgeving is bar, maar mooi.

Morgen gaan we weer verder met monsteren! Tot de volgende blog, groetjes Anna

weekend op Spitsbergen

Eigenlijk hadden we vandaag druk aan het monsteren moeten zijn, maar omdat de mesocosms nog niet helemaal klaar zijn wachten we nog een dag. Ik geloof niet dat iemand het erg vindt, gisteren was een erg lange dag en we waren behoorlijk vermoeid. Gisteren hadden we namelijk onze test-monsterdag. Zoals dat gaat bij een eerste dag, ging alles veel langzamer en chaotischer dan gepland. Hierdoor waren we tot diep in de nacht bezig, maar zo heeft het licht ‘s nachts ook  nog nut! Het bemonsteren van de mesocosms was pittig, vooral voor je armen, maar zeker wel te doen gelukkig: gratis fitness voor wetenschappers! Wij hebben op zich geen weekend, want het experiment loopt gewoon door, maar Kings Bay (de beheerders van het dorp) wel. Op zaterdag komt iedereen in “mooie” kleren naar het avondeten, neemt wijn mee en ‘s avonds is de bar open. Wij hebben vanavond ook afscheidsfeest voor Greenpeace op de Esperanza, die gaan nu weer verder. Vandaag is ook de eerste echt zonnige dag hier en het uitzicht is prachtig. Hier in het onderzoeksdorp moet je trouwens binnen overal je schoenen uittrekken: in huis, toilet, laboratorium, eetzaal. De wegen zijn best modderig en zo houd je binnen alles schoon. Schoenen zonder veters zijn dus aan te raden! Verder is de afvalscheiding hier bewonderenswaardig, afval wordt in ca 15 categorien gescheiden! De media-aandacht voor dit experiment blijft ook apart, maar de eerste nieuws en informatiefilmpjes zijn wel heel mooi geworden; hier bijvoorbeeld die gemaakt door greenpeace: http://www.youtube.com/watch?v=phyqIbBsUP4

Nog wat over de wetenschap: de volumes van de mesocosms worden bepaald door een bekende kleine hoeveelheid extra zout toe te voegen en de toename in zoutconcentraties te meten. Het is belangrijk het precieze volume te weten, voor toevoegingen van CO2 en later misschien nutrienten. Ook voor mijn deel van het experiment (toevoegen van tracer), is het belangrijk het precieze volume te weten. Als dat klaar is, gaan we morgen de controle bemonstering doen, voor CO2 manipulatie. Maandag kunnen we dan starten met het verrijken van CO2 en dat gebeurt ook in etappes, maar daarover later meer!

Een fijn weekend uit zonnig NY-alesund, groetjes Anna

stilte voor de storm

Vandaag ben ik hier alweer een week en ondanks dat we in een klein Arctisch dorpje zitten, vliegt de tijd! Het experiment is nog steeds in voorbereiding, maar het gaat voorspoedig en er zijn gelukkig nog geen grote problemen. Maandag zijn de mesocosms in het water gegaan, dat was erg indrukwekkend om te zien. Vanaf het Greenpeace schip de Esperanza werden ze te water gelaten en daar konden we meekijken. Het IFM Geomar team trok ze vervolgens naar de eerder aangelegde frames om ze daar in groepjes van 3 te bevestigen. Daarna hadden ze wat tijd nodig om helemaal goed uit te zakken en nadat alles goed bleek te zijn, zijn ze gisteren dichtgemaakt!

Ondertussen waren wij druk bezig met alle voorbereidingen, zodat we zo goed mogelijk klaar zijn als het experiment startm de stilte voor de storm! Gisteren mochten we proefmonsteren en hebben we ook gezien hoe we uit de mesocosms moeten monsteren. Dat wordt behoorlijk zwaar en pittig, omdat de mesocosms aan de bovenkant een hoge rand hebben. Daardoor moet je vanaf zodiacs boven je uit water uit de mesocosms halen, met high tech bemonsteringapparatuur. Het was die dag windstil maar met wind en hoge golven, kan het lastig zijn. Gelukkig ben ik al sterk 😉 en anders word ik het wel hier! Ondertussen zijn we ook druk bezig een goed bemonsteringsprogramma te maken, zodat iedereen de hoeveelheid water krijgt die hij nodig heeft.  Dat is nog best lastig, omdat het water heel helder is en er weinig organismen in groeien. Om goed te kunnen meten, heb ik in ieder geval best veel organismen nodig! Om te kunnen monsteren moet je een overlevings pak aan, die niet heel comfortabel zijn, zie foto :). Morgen gaan we het hele bemonsteringsprogramma draaien ter oefening!

Ik heb nu ook al een paar keer de poolvos gezien en ook loopt er hier een rendier rond. Verder is het ook gezellig en ontstaat er al een echt teamgevoel! Tot de volgende blog, groetjes  en ook namens de andere Nederlandse collega’s :).

 

79 graden noord

Eergisteren ben ik aangekomen op Spitsbergen. Het was best nog een lange reis, met 3 tussenstops, met de laatste vlucht van Longyearbyen naar NY-Ålesund als hoogtepunt. Na deze spectaculaire vlucht in minivliegtuigje over de witte bergen van Spitsbergen, stapten we uit in een koud, bar en ongerept niemandsland. Ondanks dat ik al aardig wat van de wereld gezien heb, zeker wat verschillende landschappen betreft, is dit wel heel indrukwekkend en speciaal. Het voelt alsof je op het einde van de wereld bent en dat is het natuurlijk ook zo.  Ik kan er veel over zeggen, maar een foto laat beter zien hoe het er hier uitziet. Ik verblijf met 2 andere Nederlandse onderzoekers, Anna en Corina van het NIOZ, in het Nederlands poolstation. Het Nederlands poolstation bestaat uit kleine hutjes die best primitief zijn. Ze zijn klein en er is bijvoorbeeld geen sanitair en stromend water, dus we moeten naar een ander station voor douche (de sporthal) of toilet (het museum). Het is wel leuk dat er poolvossen onder het huis wonen, die hoop ik natuurlijk nog te zien, en dat we hier mogen verblijven natuurlijk!  Het eten wordt verzorgd door “Kings Bay”, de beheerder van het onderzoeksdorp NY-Ålesund. Het eten is erg goed met een gevarieerd en uitgebreid buffet, zeker voor zo’n afgelegen plek! Er is ook een dorpswinkeltje waar je souvenirs, drank en toiletspulletjes kunt halen; deze gaat twee keer per week anderhalf uur open, waaronder gisteren en toen stond er een flinke rij! En het wordt inderdaad niet donker, wat toch heel apart is! Ook is het een radiostil gebied, dus mobiele telefoons of WIFI zijn niet toegestaan!

De mesocosms staan nu nog op de kant, maar de mensen van IFM-GEOMAR, van wie de mesocosms zijn, zijn druk bezig ze zo snel mogelijk in het water te kunnen laten. Het zal nog wel een paar dagen duren voor we echt kunnen beginnen, dus wij hebben het nog even rustig. In de tussentijd kunnen we onze kisten uitpakken en onze laboratoria inrichten, zodat we er klaar voor zijn, als het grote experiment gaat beginnen! Wie trouwens meer wil lezen over NY-Ålesund en het Nederlands poolstation kan terecht op http://nl.wikipedia.org/wiki/Ny-%C3%85lesund en http://www.poolstation.nl/indexnl.php . Tot de volgende blog :).